Vrienden en anderen spreken mij tegenwoordig slechts over twee, zeer uiteenlopende, onderwerpen aan. Babies en politiek. Babies: alles ok! Politiek…ik weet niet hoe het met jullie zit, maar voor mij gaat het allemaal nogal snel. Bij het luisteren naar de ochtendradio heb ik soms het gevoel dat er iemand op fast forward gedrukt heeft. Elke dag een nieuw onderwerp te bespreken; pensioenen, migratie, Vlaanderen of België, wie denkt wat, wanneer en hoe? Er is maar één maand om de opinieberg op te lopen, dus het moet snel gaan.

Raken jullie daar aan uit? Hebben jullie al beslist om te gaan stemmen en zoja, al beslist op wie?

Op momenten als deze, wanneer alles erg snel gaat maar ook als er eigenlijk maar weinig redenen lijken te bestaan om op gelijk wie te stemmen, bezin ik mij. Ik stem al altijd rood maar nooit automatisch. Ik vraag mij bij elke verkiezingen en heel vaak tussendoor af waarom ik dat doe. Sta ik echt achter de socialisten? Hoe zit het eigenlijk met mijn gedachtengoed? Mijn conclusies liggen telkens dicht bij elkaar. Het gaat mij vooral om de basisidee van een partij. Om de basisidee en om de houding van de partij. Welke is eigenlijk de essentie van de partij? Welk idee blijft ‘mijn’ partij steeds verdedigen door alle trendy ideeën heen? Bij de socialisten is dit duidelijk voor mij; solidariteit, geen superioriteit. Het openstaan voor anderen, voor andersdenkenden, vaak met het risico dat de zaken er niet eenvoudiger op worden. De mensen die in een zwakkere positie staan in de maatschappij, proberen helpen en een sterkere positie bieden.

Dat zijn ideeën die bij mij de doorslag telkens opnieuw geven.

Dit betekent allerminst dat ik geen kritiek heb op het beleid dat de socialisten voeren (of niet voeren). Mijn eigen politieke ambitie wordt vooral gedreven door de goesting om een aantal andere accenten te leggen bij de uitvoering van deze basisideeën. Het socialisme moet in mijn ogen kordater zijn, duidelijker en zeker beter gecommuniceerd worden. We moeten af van de rol van slappelingen, zonder de mentaliteit en de communicatie van de zogenaamde “duidelijk” partijen nu, over te nemen. Maar de basisidee, die blijft solide.

Soit, dat is hoe ik erover denk. In Gent is het alleszins niet moeilijk, weinigen kunnen weerleggen dat het socialistische beleid er een gezellige en mooie stad van maakt. Op de federale kieslijsten staan voor deze 13de juni 8 Gentse kandidaten te blinken! Hier zijn ze op een rijtje:

Op de Kamerlijst : (de volledig Kamerlijst kan je downloaden op deze link).

2e plaats : Karin Temmerman
6e plaats : Resul Tapmaz
8e plaats : Annelies Storms
20e plaats : Daniël Termont
1e opvolger : Cathy Plasman

Op de Senaatslijst : (de volledige Senaatslijst kan je vinden op deze link).

2e plaats : Marleen Temmerman
18e plaats : Sara De Potter
9e opvolger : Saban Gök

De wijkclub waar ik zelf toe behoor, sp.a Ledeberg, heeft de eerste kandidaat als lid & inwoner van Ledeberg: Karin Temmerman! Zeer sympathieke, verstandige, ervaren en bescheiden dame. Zo heb ik ze graag maar ook de andere kandidaten verdienen steun. Het is aan jullie om te kiezen.

Voor wie ze graag wat beter leert kennen en vooral voor wie het allemaal wat trager en duidelijker mag; woensdag 9 juni organiseren we met een paar jonge socialisten (die zelf niet opkomen) een gesprek met Annelies Storms en Frank Beke. “Politiek voorbij de affiches”, over het waarom nog gaan stemmen…Om 20h in Jour de Fête! Meer info hierover op ons geliefde smoelenboek.

Allen daarheen!
Groet, Liesbet.

We kunnen toch altijd op Michel Daerden rekenen om ons eens goed te doen lachen op een grijze zondagochtend in droeve nieuwstijden. Check it out.

Typisch voor een wat oudere, dikkere man met een agenda vol sociale drankjes; hij kan eigenlijk niet zo goed tegen alcohol. Na een paar biertjes, wijntjes en een pousse café, wordt er al volop gelispeld. Ook typisch voor zo’n profiel is dat hij onbeschaamd allerlei podia beklimt om daar- zeer relaxed- zijn zegje te doen. En daarna trots is op zijn optreden. Iets minder typisch is de populariteit die hem blijkbaar ten deel valt door dit handelen. Je zou denken dat enkel de meer cynische Belg wel wat voelt voor Daerden’s schijbaar nihilisme. Maar de man blijkt behoorlijk populair.

Althans bij zijn kiezers.

Ook zijn voorzitter staat als een blok achter hem en spreekt de geheimzinnige woorden dat dit ‘de normale manier van Dhr. Daerden is om zich uit te drukken’. Een andere op slag betrouwbare bron, een cafébaas én senator, wist ons te verzekeren van de dronkenschap van Michel tijdens zijn laatste optreden in het parlement. Waaruit hij dit afleidde? Simpel. Michel las fouten af van zijn blad! Hij zei bv. ‘werken’ in de plaats van ‘weken’. Sta mij toe om dit bewijsmateriaal niet zeer ernstig te nemen. Alweer een minder goede kant van Michel is immers zijn kennis van het Nederlands.

Misschien heeft onze vriend Di Rupo gelijk en moet er naar een andere hypothese gezocht worden omtrent de oorzaak van Daerden’s ways..

Misschien heeft Michel een ziekte…iets in zijn hersenen?

Misschien zelfs iets waar je perfect mee kan leven maar dat als gevolg een ‘dronkenmanspraat’ heeft. Zowaar een medisch woord. Mijn nieuwsgierigheid noopt mij ertoe om hierrond toch eens te googelen. Eerst het slechte nieuws; de meeste hits draaien rond ziektes zoals MS en kanker. Blijkbaar zouden spraakproblemen bij deze afschuwelijke ziektes veelvoorkomend zijn. Maar geen paniek Michel, er is ook nog zoiets als dysarthrie! Een zware aandoening weliswaar edoch op het eerste zicht overleefbaar. Ten gevolge van een hersenletsel is de afstemming tussen de spieren verstoord. Met als gevolg: de typische symptomen van een dronkenlap. Misschien kreeg Michel in het verleden een klap voor zijn kop?

Zo zie je maar, one should always keep an open mind.

De kans bestaat uiteraard even levendig dat Michel gewoon een dronkenlap is die om de één of andere duistere reden een zekere onschendbaarheid geniet. In dat geval moeten we ons (alweer) grote zorgen maken. Om het in de woorden van no-nonsens-Bart te zeggen; een werknemer die dronken op zijn werk verschijnt, wordt ontslagen. Voor ministers gelden dezelfde regels. Ook al hou ik er absoluut niet van om Bart gelijk te geven.

Het woord

as·si·mi·la·tie de; v -s 1 gelijkmaking, aanpassing 2 het volledig in elkaar opgaan van verschillende bevolkingsgroepen 3 (taalk) gehele of gedeeltelijke gelijkwording van medeklinkers (bron: de Van Dale online).

De muziek

Het Gentse Villa is on the move. Beluister hier de remix die ze deden voor de band uit California: Music go Music- Paradise!

Meer over Villa.

In 2010 kijk ik uit naar een optreden van Santigold..aaaah!

Meer over Santigold.

En eentje for the road: James Yorkston. No need for words.

De foto