De samenleving heeft een keurslijf voor ons klaar, vaak comfortabel maar soms nogal krap. Ik vind dat je de keuze mag maken om niet helemaal in dat keurslijf te passen, om anders te zijn, om anders te leven. Maar je moet hier de kracht en moed voor hebben en dat heeft niet iedereen. Niet alle mensen hebben de mogelijkheid om zichzelf te ontplooien in een omgeving die dat stimuleert en begeleidt. Terwijl ze dat wel heel graag willen. Het is dan ook erg belangrijk dat mensen ‘empowered’ worden. Ik doe het elke dag in mijn job; je moet mensen geen zelfwaarde gevoel aanpraten, je moet ze de tools geven om dit zelf te verkrijgen. Het recht op zelfontplooiing, vrijheid, dat zijn liberale ideeën..maar ze worden sociaal wanneer je blijft benadrukken dat ook mensen die deze vrijheid niet hebben, moeten geholpen worden! Ook mensen die wel deze vrijheid zelf kunnen bereiken, hebben wat hulp nodig. De samenleving moet de mensen tegemoet komen in hun recht op vrije tijd, op een ontspannen loopbaan, op een aangename combinatie tussen werk en privé. De maatschappij moet de mensen de mogelijkheid, de tools geven om deze doelen te verwezelijken.

➢ wat denkt de sp.a hierover?

Kinderopvang is voor sp.a geen luxe, maar een afdwingbaar recht voor alles ouders. Het kan dus niet dat ouders geen opvang vinden voor hun kinderen of die opvang niet kunnen betalen. De sp.a wil de tarieven voor kinderopvang verbinden aan het inkomen. Ook de wachtlijsten moeten worden weggewerkt. Aan wie geen kinderopvang vindt binnen drie maanen, betaalt de overheid een compensatie. Tijdens de volgende legislatuur wil de sp.a 25.000 exra plaatsen in kinderopvang verwezenlijken. Ten slotte mogen we de kwaliteit van de opvang niet uit het oog verliezen.

De idee van anders zijn wordt heel letterlijk genomen in de kunstwereld, in de culturele context. Dit is zo belangrijk- mensen moeten worden uitgedaagd om na te denken. Zich laten confronteren met andere zienswijzen en interpretaties is immers een heel goede manier om te voelen wat het is om andere referentiekaders tegen te komen en om hiermee om te gaan. Het is vooral ook een goede manier om jezelf en je gedachten in vraag te stellen. Wanneer je geconfronteerd wordt met een totaal andere zienswijze of redenering of levensstijl, kan je hier mijn inziens twee dingen mee doen. Ofwel verwerp je die spottend, ofwel probeer je er iets van te leren.

➢ wat denkt de sp.a hierover?

In een zekere zin is cultuur, is kunst altijd elitair. Het is immers altijd een individuele, zeer persoonlijke uitingsvorm van de kunstenares of de kunstenaar. Men schrijft een gedicht, men maakt een schilderij, een film, men componeert een prachtig muziekstuk. Niet iedereen is Mozart, maar iedereen moet van zijn muziek kunnen genieten! Iedereen moet toegang hebben tot cultuur. Daarom is er het drempelplan van de sp.a; alleen door resoluut alle cultuurdrempels aan te pakken, kunnen we de deelname aan cultuur stimuleren. Om de financiële drempel te verlagen, stelt de sp.a een systeem van cultuurcheques of kortingskaarten voor.

Dat geldt ook voor het omgaan met mensen van een andere cultuur/origine.
Het is erg belangrijk om mensen het recht te geven om anders te zijn en om jezelf datzelfde recht toe te kennen. Het is zo leerrijk om eens anders te eten, om eens op bezoek te gaan bij een familie met een andere origine en, vaak, een ander waarden – en normenstelstel. In mijn job ga ik vaak op huisbezoek bij Turkse en Maghrebijnse gezinnen. Ik herinner mij de eerste keer; er werden mij volop tips en raadgevingen meegegeven. Of ik toch wel wist dat je die mannen geen hand geeft, als vrouw? En of ik de juiste kleren aanhad? En ik zou toch niet vergeten mijn schoenen uit te doen, alles op te eten wat men mij zou voorzetten en blijven rechtstaan tot iedereen gaat zitten? Het resultaat was dat ik volledig verkrampt aan mijn huisbezoek ben begonnen. Wat moet men mij onbeleefd gevonden hebben, ik gaf geen hand en zat helemaal houterig op de zetel- die mensen bekeken mij alsof ik een alien was…Naargelang het huisbezoek vorderde werd mij duidelijk hoe vooringenomen en onnozel ik geweest was om mij zomaar te laten beïnvloeden door zo’n vastgeroeste denkbeelden. Iedere mens is immers anders en ook al zijn er wel altijd een aantal huisregels (wie moet er zijn schoenen niet uitdoen bij zijn schoonouders?), de belangrijkste regel is respect hebben. Voor de persoonlijkheid van de ander en voor die van jezelf.

➢ wat denkt de sp.a hierover?

Laaggeletterden en anderstaligen hebben vaak problemen om administratieve documenten te begrijpen. Daarom willen de sp.a in elk Sociaal Huis een laagdrempelig wablieftloket. Bovendien wil de sp.a taalklasjes in peuter –en kleuteronderwijs ondersteunen en wil dat anderstalige ouders nauwer bij het onderwijs betrokken worden. Daarbij zou het zeer interessant zijn om taalles aan anderstalige ouders van kinderen in het Nederlandstalige onderwijs aan te bieden.

LEES MEER : klik op ‘waarvoor ik sta‘.

This entry was posted on Saturday, May 23rd, 2009 at 12:05 pm and is filed under Verkiezingen 2009. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.